Sulla lingua e cultura italiana
Για την ιταλική γλώσσα και τον ιταλικό πολιτισμό

Niccolò Machiavelli

 

MACHIAVELLI Ο Νικολό Μακιαβέλλι γεννήθηκε το 1469 και πέθανε το 1527. Χαρακτηρίστηκε, μαζί με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, ενδεικτικό παράδειγμα του αναγεννησιακού ανθρώπου. Κατά πολλούς, αυτός ο χαρακτηρισμός περιγράφει πλήρως τόσο το ανθρώπινο ον, όσο και τον καλλιεργημένο άνθρωπο Μακιαβέλλι, περισσότερο από τον όρο «μακιαβελικός», ο οποίος πλέον χρησιμοποιείται για να δείξει μια προσωπικότητα με έντονη ευφυΐα και ταυτόχρονα αδίστακτη. Ο Νικολό Μακιαβέλλι θωρείται ο ιδρυτής της μοντέρνας πολιτικής επιστήμης. Μελέτησε αρκετά τους Λατίνους συγγραφείς και, αν και δεν γνώριζε αρχαία ελληνικά, διάβασε Θουκυδίδη, Πολύβιο και Πλούταρχο, από μεταφράσεις των έργων τους στα λατινικά. Από νωρίς έδειξε το ενδιαφέρον του για την πολιτική. Το 1513 ο Μακιαβέλλι γράφει το σημαντικότερο έργο του το Il principe (Ο ηγεμόνας), στο οποίο εκθέτει τα χαρακτηριστικά των πριγκιπάτων και τις μεθόδους που θα οδηγήσουν στην κατάκτησή τους και στη διατήρηση της εξουσίας τους από τον εκάστοτε ηγεμόνα.

 

Ο ηγεμόνας

ILPRINCIPE 

De Principatibus ήταν ο πρωτότυπος τίτλος του έργου στα λατινικά, που σημαίνει Περί πριγκιπάτων. Αν και γράφτηκε το 1513, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1532, δηλαδή αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο του Μακιαβέλλι. Το έργο αποτελείται από μια αφιέρωση και δεκαέξι κεφάλαια. Στο τελευταίο κεφάλαιο ο δημιουργός του έργου κάνει έκκληση προς τους De’ Medici (Δυναστεία των Μεδίκων: αριστοκρατική οικογένεια που είχε την ηγεμονία της Φλωρεντίας) να αποδεχθούν τις θέσεις που αναπτύσσει ο ίδιος στο κείμενό του. Σε ένα γράμμα του ο Μακιαβέλλι είχε εκφράσει την επιθυμία του να αφιερώσει το έργο αυτό στον Giuliano de’ Medici, αλλά έπειτα από τον θάνατο του τελευταίου το 1516, αποφάσισε να το αφιερώσει στον Lorenzo de’ Medici, (μελλοντικό κάτοχο της εξουσίας) με την ελπίδα να αποκτήσει τη θέση του Γραμματέως της Δημοκρατίας. Ο ηγεμόνας έκανε τον Νικολό Μακιαβέλλι παγκοσμίως γνωστό, αλλά καθιέρωσε και τους όρους «μακιαβελισμός» και το επίθετο «μακιαβελικός», που χρησιμοποιούμε ακόμη και σήμερα, όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε συγκεκριμένες συμπεριφορές και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας. Η πιο χαρακτηριστική φράση του έργου Ο ηγεμόνας, στην οποία περικλείεται ουσιαστικά το πολιτικό δόγμα του Μακιαβέλλι είναι το «il fine giustifica i mezzi » («Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»). Ο Μακιαβέλλι αναλύει στο έργο του ότι σκοπός του ηγεμόνα είναι να καταφέρει να εξουσιάσει και να διατηρήσει την εξουσία του κράτους, ακολουθώντας οποιονδήποτε τρόπο. Έτσι, οποιαδήποτε πράξη του ηγεμόνα είναι δικαιολογημένη (giustificata), ακόμα κι αν αυτή είναι αντίθετη προς τους νόμους της ηθικής, αφού κύριος και πρωταρχικός σκοπός του ηγεμόνα είναι η σωτηρία του κράτους, η οποία εάν και εφόσον είναι απαραίτητο, θα πρέπει να υπερισχύσει των προσωπικών, ηθικών πεποιθήσεων του ηγεμόνα, διότι αυτός δεν είναι ο άρχοντας, αλλά ο υπηρέτης του κράτους.

Πηγή:it.wikipedia.org

Leggete in più/Διαβάστε περισσότερα

Sue opere tradotte in greco/Έργα του μεταφρασμένα στα ελληνικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails